Blackberry avonturen deel 1
Zo liet ik het simpele oplaadsnoertje dat Vodafone bij de Blackberry Storm levert, in ons hotel in New York liggen. Dus vrolijk naar de Vodafone voor een nieuwe.... Helaassssss...die leveren we niet. Maar weet u wat? Als u naar de site van Blackberry gaat, dan kunt u 'm daar kopen. Topadvies!
Helaas trof ik het bewuste kabeltje nergens op de Nederlandse BB site. Noch in het Stormhoekje, noch bij de accessoires. Dus belde ik de telefonische verkooplijn van Deze PDA leverancier. Nee.... die leveren we niet...mmmm....merkwaardig... Nee sorry. Maar wat u kunt doen is een mailtje sturen naar help@blackberry in de VS. Ik bedankte de juffrouw voor haar meedenken en klom in het toetsenbord.
Binnen 24 uur kreeg ik een mailtje terug met de semi-geautomatiseerde strekking dat alle accessoires via het navolgende linkje naar de Amerikaanse site van Blackberry te vinden waren. Daar trof ik er inderdaad bakkenvol. Maar niet het door mij, gezien het dalende batterijniveau nu toch wel heel accuut gewenste stroomkabeltje.
Hoe ingewikkeld kan het zijn. Het meest rudimentaire snoertje. Een simpel oplaaddraadje. Ik begon de accessoirelijsten van Blackberry vestigingen in Europa af te vinken. En verdomd... ik vond 'm. In Engeland. Gezwind vulde ik het bestelformuliertje in en drukt op OK. Er verscheen echter niet de mededeling die ik bevesti- genderwijs verwachtte. Slechts een ontnuchterend: "sorry, we leveren niet buiten de UK".
Na 3 continenten te hebben afgestruind wende ik me te lange leste tot het corps onafhankelijke GSM boeren op het web en vond het kabeltje bij één van hen in het assortiment. Helaas..."niet op voorraad". Tot op heden wacht ik op hun berichtje dat ie (weer) leverbaar is.
Onderwijl laadt mijn Berry from Hell op via een usb kabeltje aan mijn desktop. Duurt niet alleen aanzienlijk langer dan via het zo node gemiste stroomsnoertje, maar levert bovendien een hoop geplan op. Je kan het ding moeilijk buiten de deur, twee uur lang, aan de computer van het Shell station hangen. Pfff.
Blackberry avonturen deel 2
De essentie van een PDA is dat ie zonder al te veel problemen met je mail, agenda en contacten praat. Toch? Fout! Ik ben nu al een MAAND in de weer om mijn Storm te laten communiceren met mijn outlook 2007 onder Vista Ultimate.
Ja, in de verkoopinformatie wordt het allemaal zonnig voorgesteld. Je laadt een stukkie desk top software, je klikt eens wat in het rond...et voilá je bent binnen no time, het state-of-the-art met de wereld verbonden mannetje.
Het ging allemaal goed tot ik aan het synchroniseren toe was. Ik vroeg 'm om de agenda én contacten naar het toestel over te koppen en werd getracteerd op de mededeling dat ie de .pst map niet vinden kon, waar Outlook deze gegevens bewaart.
Na tot over mijn ellenbogen in Blackberry fora te zijn gedoken, kwam ik dit probleem veelbesproken tegen. Het advies: in Outlook een andere MAPI aanmaken die direct naar het bewuste .pst file kijkt. Verder lezend kwam ik er echter achter dat die oplossing alleen in XP werkte. Los daarvan vind ik dat je sukkelige consumenten zoals ik, niet tot over hun ellenbogen fora en vervolgens Outlook programmatuur in mag sturen. Je moet als PDA boer gewoon zorgen dat je apparaatje moeiteloos communiceert met de standaard office software die door het merendeel van je klanten wordt gebruikt. Maar dat terzijde.
Nu is ons hele office ook online beschikbaar. Via Kerio. Plan B leunde dus op de gedachte om de agenda en contacten dan maar via die weg te synchroniseren. Specifiek voor Blackberry beveelt Kerio daarvoor een third party aan: de firma Notify. En laten die nu nèt hun Notify Sync te hebben gelanceerd om (wederom) via een eenvoudig te laden stukje software en wat simpele clicks de poorten naar de hemel te openen.
Verdomd, ik moet zeggen: de installatie verliep vlekkeloos. Alleen kijkt Notify naar de verkeerde agenda en contacten en staan Blackberry, noch Notify, het toe om andere maplocaties te kiezen. Een lang verhaal kort: na 3 weken communceren met de helpdesken van Vodafone, Blackberry, Kerio en Notify, wijzen ze alle vier naar elkaar en kunnen we hier nog steeds niet synchroniseren. Eindconclusie: de PDA van de toekomst lult alleen met software van eergisteren en verdwijnt in mijn prullenbak zodra de batterij weer leeg is...
LaCie externe harde schijf avonturen
Ik hoorde een maand of twee geleden rare geluiden onder mijn bureau. Het beste te omschrijven als een hoog gegier. Mijn oren deduceerden dat de LaCie Big Disk van 2,5 terrabytes op hol was geslagen. Ik trok de stroom van het nog tamelijk fonkelnieuwe externe geheugenkastje en probeerde het ding weer aan de praat te krijgen. Geen sjoegen. En da's mooi k.t, want het ding bevat naast essentiële backup bestanden, ongeveer 500 gieg aan onvervangbare foto's.
Mijn mailtje aan de LaCie helpdesk werd binnen 2 uur terug gevolleyd met de geruststellende mededeling dat ik niet meteen het ergste hoefde te vrezen en dat het naar alle waarschijnlijkheid aan de voeding lag. Ze zouden een nieuwe sturen.
In mijn volgende mailtje aan LaCie moest ik schrijven dat de nieuwe voeding helaas niet de uitkomst had gebracht. Het ding gaf nog steeds taal noch teken. Het antwoord stelde me voor een dilemma.
Ik mocht het kastje voor reparatie terugsturen en moest dan ernstig rekening houden met dataverlies of kon hem wegbrengen naar een datare- coverbedrijf met de zekerheid dat de garantie zou vervallen als die de kast zouden openen.
Omdat het mij om de tamelijk onmisbare data te doen was, koos ik voor de laatste optie. Immers, als er zou worden vastgesteld dat er iets aan het kastje mankeerde waarop de garantie zou zijn vervallen, kon je dat onderdeeltje altijd nog kopen.
So, who are you gonna call? De firma Databusters in Amsterdam natuurlijk! Zij stelden vast dat de voeding goed was en de schijven benaderbaar. De boosdoener bleek het printplaatje, met aan de ene kant de stroom en datastekkertjes en aan de andere kant de harde schijven. Dat bevat bovendien de "bios", die structuur geeft aan de bestanden op de schijven. Zonder die bios konden de databusters louter ongestructureerde data van de schijfjes krabben. De oplossing bleek simpel: bestel een nieuw plaatje en klaar is kees.
Vrolijk mailde ik LaCie het resultaat en verzocht om het bewuste onderdeel. Sjacherijnig werd me te verstaan gegeven dat alle aanspraken op garantie door mijn keuze voor Databusters vervallen waren en dat men te onderdeel niet zou opsturen. Ik mailde terug dat ik geen aanspraak op de grantie maakte en verzocht opnieuw om het onderdeel en de nota daarvoor.
Uit het antwoord met vriendelijke groet, bleek dat het opsturen van onderdelen ook niet tot de policy behoorde. Op mijn opvolgende mails heb ik niets meer mogen vernemen. Dàààg harde schijf. Dàààg data. Dàààg foto's. Dààààg LaCie.
En zo heb ik er nog 3, betreffende mijn eeuwige vrienden de KLM en die andere incompetento's, van de site www.checkmein.nl, dankzij wie ik in 180 graden tegenstelling tot mijn preferences zowel heen als terug naar New York met mijn benen opgetrokken in mijn nek, voor een dampende plee zat. Of UPC die in 3 maanden tijd ruim € 1.000,-- aan abonnenmentskosten van mijn rekening hebben getrokken, hun fouten niet herstellen en hun crediteerbelofte maar niet nakomen.
Mijn punt is, dat al deze voorbeelden duidelijk maken dat het gat tussen verkoopbelofte en daadwerkelijke dienstverlening gapender dan ooit is. Veilig verscholen achter je helpdeskschermpje en weggedoken achter je policies is het veel makkelijker om je klant het bos in te sturen, dan met simpele oplossingen uit de brand te helpen. Het doet je hopen dat de kredietcrisis het eerste bij dit soort firma's toeslaat.
Laatste reacties